Szczawnica

Miasto uzdrowiskowe w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim, siedziba władz gminy miejsko-wiejskiej Szczawnica. Położone na pograniczu Beskidów Zachodnich i Pienin, nad potokiem Grajcarkiem. Szczawnica leży w dolinie potoku Grajcarka, który jest prawym dopływem Dunajca. Większa część zabudowy i terenów miasta znajduje się w obrębie Beskidu Sądeckiego, natomiast za doliną potoku Grajcarka wznoszą się już Pieniny. Zabudowa miasta zlokalizowana jest między Pieninami (głównie Małymi Pieninami) a pasmem Radziejowej (Beskid Sądecki). Miasto tradycyjnie dzieli się na dwie „dzielnice”: Szczawnicę Dolną, której główna zabudowa koncentruje się na wysokości 435-480 m n.p.m. oraz Szczawnicę Wyżnią, z główną zabudową na wysokości od 460 do 520 m n.p.m. Pomiędzy nimi znajduje się Centrum, zaś w kierunku północnym, w dolinkę Szczawnego Potoku, do ok. 510 m n.p.m. wspinają się zabudowania dzielnicy zdrojowej. Dwa większe ciągi dawnego osadnictwa rozwinęły się także w dolinkach potoków: Skotnickiego i Sopotnicy, a rozproszone przysiółki sięgnęły wysoko na stoki, a nawet na sam grzbiet (przysiółek Przysłop, 830 m n.p.m.) pasma Radziejowej.

Świnoujście

Miasto na prawach powiatu, uzdrowisko w północno-zachodnim krańcu Polski, najdalej wysunięte na północny zachód miasto w kraju, w województwie zachodniopomorskim z portem morskim i kąpieliskiem, położone nad cieśniną Świną oraz nad Morzem Bałtyckim, jedyne w Polsce miasto położone na 3 dużych wyspach: Uznam, Wolin, Karsibór oraz na kilkudziesięciu (łącznie 44) wyspach i wysepkach. Według danych z 31 grudnia 2011 r. miasto zamieszkiwało 41 516 osób, co lokuje miasto na 5. pozycji w województwie pod względem ludności[3]. Granice Świnoujścia obejmują powierzchnię 197,23 km² (2. miejsce w województwie i 9. w kraju), z czego 91,23 km² to powierzchnia lądowa, a 106 km² to powierzchnia wód, w tym Zalewu Szczecińskiego, w wyniku czego miasto jest jednym z największych pod względem obszaru miast Polski. Miasto systematycznie powiększa swoją powierzchnię w wyniku sztormów oraz pogłębiania portu i toru wodnego. Według danych geodezyjnych z 30.03.2017 roku powierzchnia miasta wynosi 19 999,8 ha, zbliżając się do 200 km².

Chłopy

Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z końca XIII wieku. Z kronik niemieckich wynika , że już w 1840 roku wieś uznawana była za kurort. W 1900 roku miejscowość została włączona do Związku Niemieckich Kąpielisk Nadbałtyckich.

Chłopy są jedyną zachowaną wsią rybacką w Polsce. Znajduje się tu kilka XIX wiecznych obiektów budownictwa szachulcowego.

Miejscowość posiada czystą plażę i wysokie wydmy. Od Mielna i Sarbinowa oddzielają ją nadmorskie lasy z wieloma okazami przyrody. Walory turystyczne spowodowały, że Chłopy ze wsi rybacko-rolniczej przekształciły się w miejscowość wypoczynkową zachowując swój rybacki charakter.

Istnieje tu przystań rybacka rybaków indywidualnych, którzy odławiają ryby na wodach przybrzeżnych / 12 łodzi rybackich/.

Dzięki mieszkańcom w Chłopach panuje swojski klimat sprzyjający rodzinnemu spokojnemu wypoczynkowi.

Miejscowość dysponuje dużą bazą noclegową i gastronomiczną.

Gąski

Piękne, czyste plaże, wspaniały nadmorski klimat oraz urok małego letniska to niewątpliwie atuty tej malowniczej miejscowości. Dzięki nim turyści, wciąż na nowo odkrywają, że Gąski są wyśmienitym miejscem relaksu. Ta położona 12 km od Mielna osada, oferuje spokój i wypoczynek, połączony z niedrogą bazą noclegową. Niemal każde gospodarstwo prowadzi tu działalność wczasową. Charakterystycznym dla niej elementem są pola campingowe o wysokim standardzie. Powstało wiele nowych budynków, pensjonatów i kwater oferujących bardzo atrakcyjną jakość i przystępne ceny.
Wybudowana w roku 1878 ma wysokość 50, 2 m n.p.m. Na jej taras wiedzie 190 stopni, w nagrodę za ich pokonanie czeka widok zapierający dech w piersi. Światło latarni widoczne przy dobrej pogodzie z odległości około 20 mil morskich (ok. 36 km) dodaje bardzo oryginalnego uroku całej miejscowości. Latarnia stanowi centrum wsi, wokół której usytuowane są punkty gastronomiczno – usługowe. Dla miłośników bursztynu liczne sklepy przygotowały bogaty wybór biżuterii i pamiątek. Wieczorami odbywają się tutaj imprezy taneczne i dyskoteki.
Obok wspaniałego mikroklimatu, powietrza nasyconego jodem i zapachem drzew iglastych, Gąski słyną z walorów uzdrowiskowych, które zawdzięczają pokładom glinki zielonej. Ten naturalny surowiec posiada powszechnie uznane właściwości kosmetyczne i lecznicze. Zabiegi z jej zastosowaniem noszą nazwę agrilloterapii. Są one metodą leczenia jak również upiększania.

Łazy

leżą na wschodnim brzegu jeziora Jamno, 6 km na wschód od Unieścia. To najmniejsze sołectwo w gminie Mielno. Na stałe mieszkają tu zaledwie 84 osoby.
Już około 2000 lat p.n.e. istniała tu osada ludzka. Przez wiele lat Łazy były niewielką osadą rybacką. Już w okresie międzywojennym przyjmowano tu letników, ale dopiero po II wojnie światowej w Łazach zaczęły jak „grzyby po deszczu” powstawać zakładowe ośrodki wczasowe. To typowa wieś letniskowa. Właściciele ośrodków i kwaterodawcy intensywnie modernizują i podnoszą standard usług wczasowo – turystycznych. W okresie letnim Łazy oferują ponad 5000 miejsc noclegowych i szereg rozrywek, w tym letnie kino.
Łazy maja piękną, szeroką plażę, którą można podziwiać z tarasu widokowego przy głównym wejściu nad morze. W czasie jesiennych i zimowych sztormów, na plaży ukazujące się spod piasku wymytego przez fale ogromne pnie drzew, co jednoznacznie potwierdza istnienie przed wiekami na tych terenach starego boru. Nazwa wsi pochodzi od łaz – w języku pomorskim oznacza wypalone lub wykarczowane lasy, przeznaczone pod uprawy rolne.
Z Łazów można spacerkiem dojść do leżącego w pobliżu jeziora Bukowo.

Sarbinowo

Wieś leży tuż przy samej wydmie i promenadzie gdzie, znajduje się wiele pięknie odrestaurowanych budynków przedwojennych oraz nowoczesne wille i pensjonaty.
Typowo letniskowa miejscowość nadmorska oddalona o 7 km od Mielna. Czyste piaski plaży, lśniące w słońcu niczym złoto, to walory które od lat doceniają turyści. Wspaniały mikroklimat charakteryzujący się dużym nasłonecznieniem oraz bogate w jod morskie powietrze, rozległe obszary leśne i brak przemysłu, zagwarantują zdrowy wypoczynek.


Sarbinowo oferuje możliwość wyboru spośród kilku – ciekawych krajobrazowo – tras, które liczą po kilkanaście kilometrów. Ponadto przez wieś wiedzie przywydmowy szlak turystyczny, prowadzący przez Chłopy i Mielenko do Mielna. Z Sarbinowa do Gąsek, gdzie znajduje się udostępniona dla turystów latarnia morska jest tylko 5 km. Można przejść się tam spacerem plażą bądź ul. Nadmorską, która za wsią przechodzi w drogę żużlową.


Niewątpliwą atrakcją, szczególnie dla dzieci, jest mini zoo. Znajduje się ono bezpośrednio przy drodze powiatowej wiodącej od Mielna aż do Gąsek, w niewielkiej odległości od głównego skrzyżowania Będzino – Sarbinowo. Na dużym, pełnym zieleni, ogrodzonym terenie w zabudowanych z korowej obrzynki szałasach, zobaczyć można najróżniejsze odmiany pawi, bażantów, kur a nawet świnki wietnamskie i kozy miniaturki. Dla wielbicieli koni przy ul. Południowej znajduje się mała stadnina.

Mielno

Stolica gminy, leży 12 km od Koszalina. W sezonie letnim do Mielna można dostać się  z Koszalina szynobusem Przewozów Regionalnych, autobusami MZK Koszalin, a także statkiem Koszałek, autobusami PKS, które kursują dalej, przez Mielenko i Chłopy do Sarbinowa i Gąsek, prywatnymi busami oraz własnymi środkami lokomocji. Z Koszalina można także dojechać ścieżką rowerową. Przez Mielno wiedzie szereg ścieżek rowerowych w tym przez Mielenko do Chłopów i Sarbinowa wyznaczonym szlakiem turystycznym przez przywydmowy las iglasto – liściasty. 

Największą atrakcją Mielna jest czysta, strzeżona i zradiofonizowana plaża, wokół której znajdują się kawiarnie, restauracje, smażalnie ryb oraz inne punkty gastronomiczne i handlowe. Wzdłuż plaży można spacerować promenadą spacerową. Bezpieczny zjazd z niej umożliwia łatwiejszy dostęp do plaży osobom z wózkami oraz niepełnosprawnym.

W Mielnie pojawił się pomnik jelenia – odlew stanął na skwerku przed Urzędem Miejskim. O jelenia dopytują się turyści, jest sympatycznym akcentem tej miejscowości, często uwiecznianym na pamiątkowych fotografiach. Choć ostatnio stale dewastowany, dalej budzi duże zainteresowanie. 

Część Mielna i Łazy od strony południowej mają dostęp do jeziora Jamno. W Mielnie znajduje się najstarszy na środkowym wybrzeżu Bałtyku Klub Morski „Tramp”, który istnieje już blisko 60 lat. Na przystani żeglarskiej KM „Tramp” przy 140-metrowym pomoście funkcjonuje wypożyczalnia jachtów, kajaków i rowerów wodnych. 

Kołobrzeg

Miasto w północno-zachodniej Polsce, w północnej części województwa zachodniopomorskiego, w powiecie kołobrzeskim, położone na Pomorzu Zachodnim, u ujścia rzeki Parsęty, nad Morzem Bałtyckim, przy drodze krajowej nr 11. Czwarty ośrodek miejski województwa (pod względem liczby ludności), uzdrowisko z trzema letnimi kąpieliskami morskimi. Według danych z 1 stycznia 2018 Kołobrzeg liczył 46 568 mieszkańców[2]. W ujściu rzeki znajduje się port morski z funkcjami: handlową, pasażerską, rybacką i jachtową. W mieście i okolicach występują źródła wody mineralnej, solanki oraz pokłady borowiny. W Kołobrzegu leczy się głównie choroby górnych dróg oddechowych, krążenia i choroby stawów. Kołobrzeg jest także regionalnym ośrodkiem kulturalnym. W okresie letnim odbywają się tu liczne koncerty popularnych piosenkarzy, muzyków, kabaretów. Miasto jest siedzibą kapituły kolegiackiej diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej Kościoła katolickiego.

Darłowo

est jedną z ładniejszych nadmorskich miejscowości. Położone na Wybrzeżu Zachodnim przy ujściu Wieprzy do Morza Bałtyckiego posiada bardzo ciekawą historię. Niegdyś stanowiło gród i osadę Słowian. W 1312 roku ród Święców nadał mu prawa miejskie, a w 1412 roku stało się członkiem Hanzy. Ze względu na tak bogatą przeszłość Darłowo może poszczycić się wieloma wartymi zwiedzenia miejscami. Do najczęściej odwiedzanych należą: Zamek Książąt Pomorskich zbudowany w latach 1352–72 w stylu gotyckim, który obecnie mieści zbiory Muzeum Regionalnego. Warto także zobaczyć Kościół Mariacki, Sanktuarium Matki Boskiej Fatimskiej zbudowane w stylu gotyckim, XV-wieczny Kościół św. Jerzego, kamienną bramę z XVI wieku czy ratusz.

Zabytki Kalisza

– Romańska kolegiata Św. Pawła, dzielnica Zawodzie (Kaliski Gród Piastów) – prastara świątynia z połowy XII wieku nie dotrwała do naszych czasów, ale w 2007 roku zrekonstruowano jej przyziemie, pochowani tu zostali Mieszko Mieszkowic i fundator Mieszko III Stary

– Kościół Św. Wojciecha i Św. Stanisława Biskupa – jeden z najstarszych kościołów jezuickich w Polsce, zbudowany w XVI wieku, od XX wieku kościół garnizonowy

Władysławowo Noclegi

 

– Park Miejski, aleja Walecznych – urokliwy park sporych rozmiarów, który kryje cerkiew i piękny budynek Teatru

Kaliski Gród Piastów
W dzielnicy Zawodzie w Kaliszu powstał w 2007 roku rezerwat archeologiczny Kaliski Gród Piastów, w którym można oglądać pozostałości i rekonstrukcje elementów wczesnośredniowiecznego grodu, jaki tu niegdyś stał. To ciekawe miejsce jest oddziałem Muzeum Okręgowego Ziemi Kaliskiej. Obok grodu stoi też drewniany kościół Św. Wojciecha z 1798 roku.

Dąbki Noclegi