Prudnik

Widziany na tle Gór Opawskich Prudnik jest jednym z bardziej „fotogenicznych” miejsc u podnóża Sudetów. Stara słowiańska osada założona została tu co najmniej w czasach formowania się państwa Piastów przy szlaku handlowym na Morawy.

Polacy zawsze stanowili sporą część mieszkańców Prudnika i okolicznych wsi. Zdecydowaną mniejszością stali się dopiero w XIX w., a i tak wielu z nich wzięło udział w słynnych powstaniach śląskich na początku lat 20. obecnego stulecia. Od XVI do XIX w. Prudnik słynął z produkcji płótna lnianego; uruchomiono tu nawet w 1725 r. prawdopodobnie pierwszą na Śląsku, państwową manufakturę przędzalniczą. Miasto uniknęło ruiny w czasie II wojny światowej i prezentuje się dziś całkiem sympatycznie, chociaż i tu nie brakuje niestety brzydkich bloków i betonowych „kamienic” w miejscu starych domów w centrum.

Niewielki rynek Prudnika zachował trzy (prawie kompletne) pierzeje kamieniczek ze zdobnymi szczytami z czasów renesansu i baroku. Pośrodku rynku wznosi się okazały renesansowo-barokowo-klasycystyczny ratusz. W jego narożach stoją: XVII-wieczna fontanna z atlantami, barokowa kolumna maryjna oraz figura św. Jana Nepomucena.

W obrębie starego śródmieścia warto zobaczyć średniowieczną wieżę – wspomnienie po zamku Templariuszy (pl. Zamkowy), skromny barokowy kościół i klasztor Bonifratów, barokowy kościół św. Michała (ul. Kościelna) i Wieżę Bramy Dolnej (niedaleko muzeum).